Starość, to naturalny etap życia ludzkiego. Starzenie się organizmu zaczyna się już w momencie przyjścia na świat, ale wówczas ma ono inny wymiar. Proces starzenia, któremu obok zaawansowanego wieku towarzyszy pogorszenie parametrów zdrowotnych, przejawiające się ograniczeniami ruchowymi oraz niedomaganiem w zakresie procesów myślowych i pamięciowych, to stan wymagający opieki i wsparcia ze strony otoczenia.
Opieka dla osób starszych – czyj to obowiązek?
Z prawnego punktu widzenia opieka nad każdym obywatelem jest zadaniem państwa. W praktyce ludźmi schorowanymi i starymi opiekują się najbliżsi.
W przeciwieństwie do innych państw Unii Europejskiej członkowie rodzin osób starszych są w Polsce głównymi opiekunami seniorów. W Niemczech, Holandii, Belgii na Wyspach Brytyjskich wszędzie świetnie funkcjonuje rozbudowana sieć profesjonalnej pomocy zewnętrznej. Są to zarówno pielęgniarki opiekujące się starcami indywidualnie, jak również domy opieki dziennej lub całodobowej.
Opieka nad seniorem – na jaką pomoc można liczyć?
Wiele osób podejmując się opieki nad ojcem, matką czy innym seniorem z rodziny musi zrezygnować z pracy zawodowej. Pod pewnymi warunkami istnieje możliwość uzyskania od państwa świadczenia w formie opłacanych co miesiąc składek na ZUS.
Na chorych seniorów można również otrzymać dodatek pielęgnacyjny oraz pewien pakiet świadczeń ze strony miejskich czy gminnych ośrodków pomocy społecznej. Wśród form pomocy przeważają usługi pielęgnacyjne świadczone przez dochodzących zawodowych opiekunów. Istnieje także możliwość umieszczenia chorego seniora w dziennym domu opieki.
Tam, gdzie rodzina nie może lub nie chce podjąć się opieki nad starszym członkiem rodu, ośrodki pomocy załatwiają miejsce w domu pomocy całodobowej. Są na terenie kraju ośrodki państwowe i prywatne. Wysokość opłat ustalana jest od wysokości dochodów pensjonariusza (w przypadku domów państwowych) lub jest opłatą narzuconą odgórnie, niezależną od dochodów, a odzwierciedlającą poziom usług świadczonych przez placówkę.
Opieka nad seniorem w domu
W klasycznym wydaniu opieka dla osób starszych w Polsce, to domowa opieka świadczona przez członka rodziny. Wiedza i umiejętności takiego opiekuna bardzo często wykraczają poza zakres jednej specjalizacji zawodowej. Dla podopiecznego trzeba być po trosze pielęgniarką, lekarzem, sprzątaczką, służącą, kucharką i dietetykiem, fizjoterapeutą, trenerem personalnym – coauchem dającym wsparcie psychiczne.
Największym problemem opiekunów staje się wypalenie – ogromne zmęczenie, które w dodatku potęgowane jest brakiem postępów wraz z szybkimi zmianami na gorsze. Psychologowie nazywają ten stan syndromem nieuświadomionej straty. Codzienna praca z seniorem nie tylko męczy, ale przygnębia, gdy obserwuje się, jak bardzo bliska i znana nam osoba zmienia się w kogoś innego. Jest to stan zbliżony do żałoby, mimo że nikt jeszcze nie umarł.
Trudnością w opiece domowej jest również brak dostosowań wyposażenia dla seniorów. Standardowe dostosowania dotyczące dostępu do wszystkich pomieszczeń i urządzeń stają się barierami, gdy osoby starsze poruszają się na wózkach lub wyłącznie przy znacznej pomocy ze strony opiekunów. Ważne jest również posiadanie łóżek z materacami przeciwodleżynowymi oraz sprzętu i miejsca do ćwiczeń czy zabiegów rehabilitacyjnych.
Artykuł powstał we współpracy z http://alinea.net.pl
